Super Canaria Sunshine
mijn ervaringen met ADD

Associatieweb

19 augustus 2013

Voor mij als ADD’er is de wereld om me heen soms net even te groot. Omdat ik overal associaties zie, waar ik direct over nadenk, wordt de wereld een onoverzichtelijke wirwar van indrukken, verbonden met synapsen. Daar hebben de synapsen in mijn eigen hoofd soms wat moeite mee. Ik functioneer dus het beste in een gestructureerde, beetje stabiele omgeving.

De afgelopen jaren ben ik ongeveer elke anderhalf jaar van baan gewisseld. Tel daarbij op dat mijn werk zich vaak afspeelde in projecten bij wisselende klanten en het wordt duidelijk dat die stabiliteit niet echt aanwezig is geweest. Dit vormde de afgelopen tijd een van de hoofdverhaallijnen van de soapserie van mijn gedachten, die helaas geen zomerstop kent.

Omdat ik cliffhangers vreselijk vind, heb ik de verhaallijnen hier en daar wat bijgestuurd, waarbij ik heb geprobeerd niet in intriges of goedkoop drama te vervallen. Over de uiteindelijke loop kan ik tevreden zijn, de richting is goed en waar het naartoe gaat zal het komende seizoen moeten uitwijzen. Ik ben in mijn werk erg gelukkig met de mensen om me heen, die de gevolgen van ADD niet zomaar accepteren, maar die me wel ruimte geven voor het vinden van een manier om ermee om te gaan.

En soms is de wereld ook erg klein. Ik ben bij mijn huidige werkgever terechtgekomen na een leuk gesprek tijdens een congres, waar ik op uitnodiging van een kennis was. Een van de sprekers was een man die ik had ontmoet bij een vorige werkgever, waar hij een online strategie had gebracht. Een andere spreker was communitymanager van een website waarvoor ik nieuwsberichten heb geschreven. En voor de website van nog een andere spreker ben ik nu eindredacteur en collega-blogger van die kennis maar ook van twee oud-collega’s bij weer andere werkgevers. Dat is een mooie meevaller, de verbanden liggen er al, dus daar hoef ik niet meer over na te denken!

Tags