Super Canaria Sunshine
mijn ervaringen met ADD

Herkenbaar

15 augustus 2013

Een van m’n beste vrienden, ik noem hem hier Oscar want zo heet hij (en hij heeft er geen bezwaar tegen om hier zo genoemd te worden) heeft ook ADD. We kennen elkaar een jaar of tien, maar hij heeft pas vorig jaar, een paar dagen voor z’n 39ste verjaardag, de diagnose gekregen en ik kort daarna. Toevallig, want toen hij over ADD vertelde, herkende ik mezelf er nog niet in. Dat kwam pas nadat ik het met m’n therapeut had besproken, omdat ik er die week veel aan had gedacht. Aan Oscar, niet aan mezelf. De opmerking van de therapeut dat ik misschien ook wel ADD zou kunnen hebben, kwam dus als een verrassing.

Oscar is bijna altijd de eerste die nieuwe blogposts leest en vaak praten we er nog even over. We praten overigens niet alleen over ADD, maar we hebben goede gesprekken en soms ook pittige discussies. Ik vloek zelden, maar als ik vloek, is het op Oscar. Gelukkig gaan de gesprekken soms ook nergens over, of over eekhoorntjes of zoiets.

Vandaag vroeg ik of mijn blog niet een te rooskleurige voorstelling van ADD geeft. Dat mensen niet gaan denken: “nou, dat ADD is zo gek nog niet, lijkt me ook wel wat, mooi excuus om vervelende dingen uit te stellen!” Omdat Oscar vond dat ik het soms wel erg blij beschrijf en de problemen van ADD daardoor onderbelicht worden, denk ik dat het goed is om wat over de lastige kant te vertellen. Dat is eerlijk gezegd niet heel eenvoudig.

ADD heeft een grote impact op het dagelijkse leven en het leven in het algemeen. Problemen bij opleiding en werk, in relaties, financiële ellende, impulsieve beslissingen met grote onvoorziene gevolgen, slapeloosheid, predispositie voor verslavingen en nog wel meer. Ik ga de details niet delen, maar mijn track record vermeldt op al die aspecten wel een unfair share. Soms ben ik ook die continue stroom van gedachten, drukte in mijn hoofd en overanalyseren van werkelijk alles helemaal zat. Ben ik bang dat de werking van Ritalin ooit afneemt, of dat er nare bijwerkingen optreden.

Dan is het fijn dat er iemand is die dat herkent en begrijpt. Die uit een onsamenhangend verhaal leest wat er echt achter zit en die dat even op confronterende wijze benoemt. Niet voor alles is een oplossing, maar omgaan met de problemen van ADD wordt zo wel een beetje minder lastig. Ik hoop dat ik daar met mijn blog ook voor anderen aan kan bijdragen.