Super Canaria Sunshine
mijn ervaringen met ADD

Informatieverslaving

28 augustus 2013

"Je hebt een informatieverslaving!"

Als informatiekundige moest ik die constatering, gehoord tijdens therapie, natuurlijk ontrafelen. Het is in ieder geval niet hetzelfde als FOMO (Fear of Missing Out). Ik ben wel actief op social media, maar niet voortdurend connected. FOMO gaat vooral over sociaal contact, informatieverslaving is meer dan dat. Ook interesse in nieuws en actualiteiten dekt de lading niet. Ik kijk bijna nooit tv en lees alleen in het weekend de krant, dus ik weet nog niet half wat er verder in de wereld gebeurt.

Informatie is het tussenproduct van een proces. Dat proces begint met prikkels. Visuele, auditieve of sensorische prikkels die zintuiglijk kunnen worden waargenomen. Waarnemingen leveren gegevens, data op. Structureren van gegevens leidt tot informatie. Structureren betekent bijvoorbeeld toevoegen van metadata, classificeren, opslaan en ontsluiten. Wanneer informatie vervolgens wordt toegepast en betekenis krijgt binnen een bepaald domein, ontstaat het eindproduct kennis. Kennis beïnvloedt de perceptie van de wereld, voor een nieuw proces. En zo gaat het maar door.

Informatieverslaving zit volgens mij in de verhoogde behoefte om structuur aan te brengen in de oneindige datastroom. Ik geloof niet dat mensen zonder informatieverslaving minder waarnemen. Zij zijn gewoon beter in staat om de opbrengst van hun waarnemingen te filteren op relevantie. Dat gaat mij minder goed af.

Een van de kenmerken van ADD is het vermogen snel verbanden en associaties te leggen en daardoor op creatieve ideeën komen. Dat kan de indruk geven van 'outside the box'-denken, maar dat is het niet, de box bevat gewoon meer. Creativiteit is wellicht ook niet het juiste woord. Bij de aanvoer van veel bronmateriaal is het bovendien akelig inefficiënt, veel uitgedachte verbanden en associaties zijn nergens nuttig voor.

Voor een informatiekundige is zo’n informatieverslaving geen groot voordeel. Bij het analyseren van organisatieprocessen en de beschrijving ervan in een informatie-architectuur is vooral kennis en analytisch inzicht van belang. De hoofdzaken van de bijzaken kunnen onderscheiden, het grotere plaatje zien, het systeem ontdekken. Niet urenlang bij een detail stilstaan. Bij het bedenken van oplossingsrichtingen komt informatieverslaving beter van pas. Een stapel concepten is zo opgeleverd. Zolang het niet over praktische haalbaarheid gaat, zijn ze vaak ook vrij goed.

Buiten mijn werk is het internet een fantastische bron om de informatieverslaving in stand te houden. Een artikeltje op Wikipedia lezen, resulteert in twintig nieuwe tabs met andere interessante artikelen. Ik wil overal iets van weten, meerdere informatieprocessen gelijktijdig laten draaien. FOBAL: Fear of Being a Layperson. Ik denk dat de therapeut zoiets bedoelde met zijn opmerking.