Super Canaria Sunshine
mijn ervaringen met ADD

Participerende observatie

29 juli 2013

Mijn therapeut zei ooit dat ik de gave heb van een opmerkelijk observatievermogen. Dat herkende ik wel, ik vind groepsdynamiek en sociale experimenten superinteressant. Het was destijds een aanleiding om algemene sociale wetenschappen en psychologie te gaan studeren.

Dat ik daarmee al tijdens het tweede trimester stopte, kwam doordat ik me niet thuisvoelde in het feministische klimaat van sommige colleges van het vak 'Leefvormen'. Als ik me ergens niet thuisvoel, word ik opstandig en cynisch. En opstandig en cynisch associeerde ik juist met het feministische van die colleges. Ah well …

In groepen en tijdens evenementen met veel mensen observeer ik graag wat er allemaal gebeurt: wie praat met wie, wie steekt als eerste zijn vinger in de lucht als er iets wordt gevraagd en waar begint het applaus na een presentatie of toespraak. Natuurlijk doe ik zelf ook mee. Ik praat en lach met mensen, loop naar bekenden die ik al lang niet heb gesproken, glimlach naar onbekenden en haal drankjes, ik vermaak me wel.

Maar zo af en toe neemt mijn hoofd me even helemaal in beslag en dan loop ik rond in mijn eigen gedachtenwereld. Gesprekken gaan langs me heen, ik ben niet meer actief aanwezig. Wel geniet ik nog van de sfeer en mensen die het naar hun zin hebben. Meestal stopt het als ik even wegloop, naar het toilet bijvoorbeeld, of als ik iets met mijn telefoon doe. Daarna ben ik er weer helemaal bij en kan ik weer invoegen op de sociale snelweg van zo’n evenement.